Tuesday, August 6, 2013

Israel's Zero Gas Game | Journal of Energy Security

Israel's Zero Gas Game

E-mailPrintPDF
AddThis Social Bookmark Button
When natural gas was first discovered off of Israel’s coast, analysts and pundits, myself included, identified the finds as a “geopolitical game changer.” Some even went as far as to refer to Israel as an emerging energy superpower – a Qatar in the making.  The country’s vibrant society was euphoric and consumed with speculation about how the windfall of natural gas revenues would be used and how natural gas exports to Asia, Europe and even to neighboring Turkey and Jordan might improve Israel’s strategic posture. Such discussions were not meritless. The natural gas discoveries, nearly 900 billion cubic meters, were among the world’s recent largest, and the involvement of a competent Houston-based company, Noble Energy, in the recovery process instilled confidence in the prospects of turning Israel into a non-trivial part of the global natural gas landscape. After six decades of total dependency on foreign sources of energy Israel was suddenly not only on the cusp of an era of energy self-sufficiency but also well on its way to becoming a net energy exporter and the proud owner of natural gas revenues and a  derived $100 billion sovereign wealth fund. This vision is drifting further away by the day. Israel has made all the right moves to squander its gas bonanza and scare off foreign investors to a point that the celebrated gas discoveries might turn into a huge missed opportunity.

Drilling for oil and gas in deep waters is the most risky endeavor in the energy industry. Doing so on a rig in the Eastern Mediterranean within the range of Hamas and Hizballah missiles is doubly risky. Working in Israel also carries a political price for companies vying to work in oil-rich Arab countries. No wonder international energy companies showed little enthusiasm for participating in exploration activities in Israel’s economic waters. But instead of giving the royal treatment to the few dare devils that did take the risk, Israel chose to give them a hard time.

Shortly after gas discoveries were made public in 2009, civil uproar began due to a sense that the public would not get its fair share of the revenues to come. Responding to pressure, in 2010 the government of Israel appointed a national commission to examine the royalty structure for oil and gas companies and to find ways to increase the public’s gain from the country’s natural resources. The following year, the commission recommended a repeal of the depreciation allowance and the introduction of a progressive tax between 20-60 % on oil and gas profits in addition to the existing 12.5%  royalty level. By international standards these were not draconian measures but changing the rules midgame had a chilling effect on energy companies considering to follow Noble Energy’s footsteps. After all, if rules can change once who is to say they won't change again?

It was only the beginning. A new controversy quickly emerged: how much of the gas should be reserved for the domestic market and how much should be allowed for export? The answer to this question would determine the willingness of companies to invest billions of dollars in developing the large 500 billion cubic meter (bcm) reservoir called Leviathan as well as in the infrastructure required to export the gas as LNG. The Israeli market is too small to absorb vast amounts of natural gas, and without a guaranteed market - which exports would provide - such an investment makes no sense. Thus a new governmental commission to determine the export allowance was formed. After a year of deliberations the commission decided to cap exports at 53%  of reserves, but succumbing to public pressure the cabinet reduced the figure to 40%.   This was not the end of it. The Israeli Supreme Court was inundated with appeals to repeal the cabinet decision, blocking exports altogether, and no resolution of the matter is in sight.
The international response was swift and painful. Australian energy giant Woodside Petroleum which had agreed to buy a 30% stake in the Leviathan project under the assumption that at least 50% of the natural gas would be allocated to exports got cold feet and held off on its $700 million payment. To make matters worse, in June 2013 Israel’s Minister of the Treasury Yair Lapid, under the influence of the social protests and the mounting pressure to identify new sources of income to balance the national budget, appointed yet another commission to reexamine – again – the public’s share in natural resources. The commission is scheduled to present its recommendations by June 2014, but its deliberations were postponed due to an appeal to the Israeli Supreme Court on the grounds of insufficient representation of women in it.

All these flip-flops, time delays and bureaucratic hurdles by consecutive Israeli governments seriously damaged Israel’s appeal as a target of investment in the eyes of the multi-trillion dollar energy industry. This would have been tolerable had Israel been the only player in the East Med theater. It isn’t. Cyprus, Lebanon and Turkey all have access to the same geological formation and with more gusto and decisiveness could overtake Israel in siphoning the gas, building infrastructure for export and locking-in long term supply contracts with gas importing countries. In fact, in spite of the economic basket case as it is, Cyprus has already signed deals with France’s Total, Italy’s Eni, South Korea’s Kogas and Noble Energy to explore the island’s new-found gas potential. After losing faith in Israel,  Woodside is considering joining a consortium to build an LNG export terminal there.

All this to say that Israel, the trigger for the East Med gas rush and the front-runner in its potential to bring gas to market, is rapidly losing its competitive edge, and its dreams of energy grandeur may soon evaporate. The combination of hyperactive, overly regulated democracy, an increasingly vocal green movement, and a socialistic streak in society preferring not to have natural gas revenues at all rather than see a few risk taking “tycoons” become richer, is proving fatal for the nascent Israeli energy industry.

While much damage has been done hope is not lost. Israel can still snap out of its bureaucratic paralysis, restore investors’ confidence and show the world it is open for business. In the coming months the government and the legislature must present a clear vision for the country’s energy sector, articulate the rights and responsibilities of foreign investors and trim down, rather than add, regulatory hurdles. Most importantly they should set rules and stick to them. Failure to do so will fizzle the Israeli gas dream. The gas will be left in the ground and the startup nation will be more worthy of the title ‘shutdown nation’.
Contributor Gal Luft is co-director of the Washington DC based Institute for the Analysis of Global Security (IAGS) and Senior Adviser to the United States Energy Security Council (USESC).


Link to article: http://www.ensec.org/index.php?option=com_content&view=article&id=455%3Aisraels-zero-gas-game&catid=137%3Aissue-content&Itemid=422

Sunday, August 4, 2013

Κασίνης «Δεν είμαι διακοσμητικό στοιχείο» | SIGMA LIVE



Κασίνης «Δεν είμαι διακοσμητικό στοιχείο»


Ο παραιτηθείς εκτελεστικός αντιπρόεδρος της ΚΡΕΤΥΚ ανοίγει τα χαρτιά του μετά την παραίτησή του και μιλά στη «Σ» για όλους και όλα
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Αναστασιάδης μού είπε να πάω στην ΚΡΕΤΥΚ και ο Αβέρωφ Νεοφύτου αντέδρασε και μου συνέστησε να μην πάω γιατί θα τη διαλύσει και θα μείνουν τα παιδιά μου στον δρόμο
Ο Δ. ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ μού είχε πει «να σε σπρώξουμε κάτω από την πλατφόρμα να πνιγείς...»

«Ο κυριότερος λόγος που εξοργίστηκα και υπέβαλα την παραίτησή μου, είναι το γεγονός ότι η Κυβέρνηση με έχει στην αφάνεια και στην αδράνεια, με αποτέλεσμα να νιώθω ότι δεν δουλεύω σωστά στον τομέα μου ως κρατική εταιρεία υδρογονανθράκων και ως άτομο», μας είπε ο παραιτηθείς εκτελεστικός αντιπρόεδρος της ΚΡΕΤΥΚ, Σόλων Κασίνης, σε συνέντευξή του στη «Σ» την περασμένη Πέμπτη, μια ημέρα μετά που έγινε δεχτός στο Προεδρικό από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη (την Τετάρτη, 31 Ιουλίου 2013) και του ανακοίνωσε την οριστική απόφασή του να παραιτηθεί. «Μετά από 37 χρόνια εμπειρίας, έπρεπε να δέχομαι περιορισμό του ρόλου μου με αυτόν τον τρόπο; Δηλαδή απλώς να κάθομαι εδώ να πληρώνομαι και να πηγαινοέρχομαι σε διάφορα συνέδρια και να βλέπω τους φοιτητές;», ανέφερε στην εφημερίδα μας εμφανώς πικραμένος ο κ. Κασίνης, στη συνάντησή μας στο γραφείο του στην ΚΡΕΤΥΚ.

Σας ήθελαν ως διακοσμητικό στοιχείο;
Ναι. Και αυτό είπα στον Πρόεδρο Αναστασιάδη. Του είπα ότι έκαναν συσκέψεις στο Προεδρικό, χωρίς να με καλέσουν ποτέ εμένα. Προσκαλούν υπαλλήλους μου στα αρχικά στάδια της καριέρας τους, αλλά όχι εμένα. Παραιτήθηκα, λοιπόν, κάνοντας εκείνο που έπρεπε να κάνω.
Νιώθατε ότι υπήρχε γύρω σας ένα δίχτυ…

…Που με έπνιγε. Ένα δίχτυ περιθωριοποίησης… Με γνωρίζουν σημαντικοί επιστήμονες, πολιτικοί και ακαδημαϊκοί στο εξωτερικό, με προσεγγίζουν μετά τις παρουσιάσεις μου στα συνέδρια, για θέματα ενέργειας και φυσικού αερίου, αλλά εγώ, εδώ στην Κύπρο, δεν έχω επικοινωνία με τους Υπουργούς για να τα προωθήσουμε. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης με ενημέρωσε την Τετάρτη ότι θα αλλάξει η διοικητική δομή της ΚΡΕΤΥΚ. Μου είπε ότι ο Υπουργός (Εμπορίου) αποφάσισε να κάμει άλλο σχήμα της ΚΡΕΤΥΚ, άλλο Διοικητικό Συμβούλιο, επταμελές, χωρίς εκτελεστικούς συμβούλους. Κι εγώ έτσι κι αλλιώς, τους διευκόλυνα με το να υποβάλω την παραίτησή μου.
Μπορούσα να μείνω εδώ και με το πενταετές συμβόλαιο που έχω, να πάω δικαστήριο και να απαιτήσω αποζημιώσεις. Δεν το έκανα, για λόγους αρχής - θα ήταν άστοχο, αυτή την ώρα που ο κυπριακός λαός έχει οικονομικά προβλήματα και δεν μπορεί να πληρώσει για γάλα και ψωμί, εμείς να θέλουμε αποζημιώσεις. Έκανα πάντως εκείνο που μου έλεγε η συνείδησή μου και δεν έχω hard feelings για κανέναν…
Δηλώνω ότι ο τομέας των υδρογονανθράκων είναι εθνικής σημασίας, πρέπει να συνδράμουν όλοι και πιστεύω ότι ο Σόλων Κασίνης είναι ίσως ο μόνος που γνωρίζει τους υδρογονάνθρακες της Κύπρου στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, λόγω της εμπλοκής μου για 37 χρόνια. Δεν δήλωσα μέχρι στιγμής κανένα ενδιαφέρον για οποιαδήποτε άλλη εργασία, ως ιδιώτης. Αν μου ζητήσει η Κυβέρνηση οποιαδήποτε δουλειά, ευχαρίστως θα την κάνω, και ως ιδιώτης όπως είπα του Προέδρου. Ό,τι χρειαστεί, εγώ θα τον βοηθήσω.

Κάποιοι υπνώττουν για δέκα μήνες
Ανακοινώνοντας την παραίτησή σας, κάνατε αναφορές για κωλυσιεργία, κομματικές παρεμβάσεις, περιθωριοποίηση της ΚΡΕΤΥΚ και αποκλεισμό σας από τη διαπραγματευτική ομάδα για την έλευση φυσικού αερίου και για την κατασκευή του τερματικού στο Βασιλικό. Μπορείτε να γίνετε πιο συγκεκριμένος;
Αυτή είναι η πραγματικότητα. Δεν υπάρχει καμιά συνεργασία με το Υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας, εκτός από ορισμένες μικροεπισκέψεις του Τσαρλς Έλληνα (Προέδρου της ΚΡΕΤΥΚ) στον Υπουργό κ. Λακκοτρύπη. Έγραψα και επιστολή προς τον Υπουργό ότι είμαστε στη διάθεσή του, τώρα που δεν έχουμε ουσιαστικό ρόλο ακόμα, να βοηθούμε από οποιοδήποτε πόστο χρειαστεί. Καμιά ανταπόκριση. Εγώ νομίζω μπορούσα να προσφέρω πάρα πολλά. Εντάξει, μπορεί να πήγαινα σε πολλά συνέδρια που με καλούσαν ως ειδικό - και με πληρώνουν οι οργανωτές για να πάω και όχι το κράτος. Επίσης ενημερώνω πολλούς ξένους φοιτητές για θέματα του τομέα μου. Αλλά αυτή δεν είναι ολοκληρωμένη προσφορά εκ μέρους μου και νιώθω άβολα γι’ αυτό. Νομίζω ότι οι πέντε μήνες που πέρασαν από την 1η Μαρτίου 2013, όταν διορίστηκα σε αυτήν τη θέση, ήταν αρκετός χρόνος...

Ποιες είναι οι άμεσες εκκρεμότητες τώρα σε σχέση με το φυσικό αέριο;

Ο στόχος είναι να καταλήξει η Κυβέρνηση μέχρι το τέλος του χρόνου, με τη Noble. Εντούτοις, μόλις διορίστηκε η ομάδα διαπραγμάτευσης (για το τερματικό υγροποίησης αερίου) κι εγώ δεν είμαι μέλος αυτής της διαπραγματευτικής ομάδας. Με άφησε έξω η υπουργική επιτροπή για το φυσικό αέριο. Λοιπόν, δεν μπορώ να συνεχίσω, τη στιγμή που κρίνουν πλέον ότι δεν είμαι χρήσιμος. Ο ίδιος ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, αλλά και ο Υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας, μου είπαν ότι οπωσδήποτε θα είμαι στην ομάδα, αλλά εκ των υστέρων φάνηκε ότι κρίνουν σκόπιμο να μην είμαι.
Εγώ ελευθερώνω το πεδίο και μακάρι να προχωρήσουν γρήγορα και σωστά και ό,τι χρειαστεί θα βοηθήσω. Ορισμένοι από όσους διορίστηκαν για να κάνουν ένα έργο, υπνώττουν για δέκα μήνες -εγώ τουλάχιστον, για πέντε μήνες- και δεν είναι ικανοποιημένοι. Για όνομα του Θεού! Στις 17 Αυγούστου μεταβαίνω στο Όστιν του Τέξας προσκαλεσμένος για τρεις ημέρες από το εκεί πανεπιστήμιο, ως ομιλητής σε συνέδριο με θέμα τους υδρογονάνθρακες στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου και θα έχω συναντήσεις με εκπαιδευτικούς, επιστήμονες και βιομήχανους. Όταν επανέλθω, θα ξεκινήσει η αφυπηρετική μου προειδοποίηση που, σύμφωνα με το συμβόλαιο, διαρκεί τρεις μήνες. Αν κρίνουν ότι πρέπει να τερματίσουν τις υπηρεσίες μου πριν τους τρεις μήνες, μπορούν να μου πληρώσουν τους τρεις μισθούς μου και να φύγω μετά τον Σεπτέμβρη.

Τερμάτισαν εμένα για… χάρη του ΑΚΕΛ
Πώς ήταν η σχέση σας με την προηγούμενη διακυβέρνηση;
Ήταν τρικυμιώδης. Είχαμε πολλές διαφορές με τον Νεοκλή Συλικιώτη, τότε αρμόδιο Υπουργό Εμπορίου και Βιομηχανίας. Ήμουν ο Πρόεδρος μιας επιτροπής για το τερματικό καυσίμων. Αποφάσισε ο κ. Συλικιώτης να… τερματίσει εμένα και να βάλει άλλον Πρόεδρο, τον Πάμπο Χαραλάμπους, επειδή ήταν του ΑΚΕΛ! Και πολλά άλλα τέτοια. Όταν όμως ο Συλικιώτης είχε ανάγκη π.χ. κάποιος να συνομολογήσει τις συμφωνίες με την ΤΟΤAL και την ENI, με κάλεσε και δουλεύαμε Σαββατοκύριακα και νύχτες και ολοκληρώσαμε εκείνη την εργασία με μεγάλη επιτυχία.
Δούλεψα σκληρά και τους βοήθησα γιατί είχα την πείρα της προηγούμενης διαπραγμάτευσης με τη Noble και ήρθε μετά και μου είπε ότι το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε να με διορίσει Εκτελεστικό Αντιπρόεδρο της ΚΡΕΤΥΚ. Το δήλωσα όταν υπέβαλα την παραίτησή μου. Μίλησα για το θέμα αυτό με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και με τον Γενικό Εισαγγελέα και μου είπε «οπωσδήποτε να βοηθήσεις και από αυτό το πόστο».
Ο μόνος που αντέδρασε ήταν ο Αβέρωφ Νεοφύτου, ο οποίος μου είπε να μην πάω στην ΚΡΕΤΥΚ γιατί θα τη διαλύσει και θα μείνουν τα παιδιά μου στο δρόμο. Του είπα, «μα ο δικός σου Πρόεδρος μού είπε να πάω»... Μόλις διορίστηκα στην ΚΡΕΤΥΚ, έκανα τους όρους εντολής για να προσλάβουμε νομικούς συμβούλους, τεχνικούς κ.λπ και τα τέλειωσα σε μια εβδομάδα. Ο Τσαρλς Έλληνας ενημέρωσε τον Υπουργό, ενώ δεν χρειαζόταν… έπρεπε να ενεργήσουμε σαν εταιρεία εμείς. Έπαιρνε κι έφερνε και μέναμε εμείς στην απραξία… Το ίδιο έγινε και με το Μνημόνιο Συναντίληψης (Memorandum of Understanding) που υπέγραψαν πρόσφατα με τη Noble.

To πρόβλημα ήταν με τον Έλληνα;

Ο Έλληνας ακολουθούσε δική του ατζέντα, αφού πήγαινε μόνος του και έβλεπε τις εταιρείες και τους Υπουργούς, σαν πραματευτής που καθόταν έξω από τα γραφεία των Υπουργών… Έγραψα επιστολή στον Υπουργό τον κ. Λακκοτρύπη και του ανέφερα ότι δεν πρέπει να βλέπει μόνο τον κ. Έλληνα, αλλά όλους τους εκτελεστικούς ή όλο το Συμβούλιο της ΚΡΕΤΥΚ. Δεν γινόταν αυτό το πράγμα και δεν έγινε ποτέ, εκτός από μια φορά.
Έχει ευθύνες και ο κ. Λακκοτρύπης;

Δεν υπήρχε σωστή διαχείριση…
Οι μικρότητες λόγω χαρακτήρα
Ποια ήταν η πιο σημαντική συνεισφορά σας, αυτά τα 37 χρόνια της εργασίας σας στον τομέα των υδρογονανθράκων;
Το ότι πίστεψα από το 1977 ότι υπάρχουν υδρογονάνθρακες στην περιοχή και δούλεψα πάρα πολύ γι’ αυτό… Άρχισα να νιώθω σιγουριά ότι πράγματι υπάρχουν, μετά που κάναμε τις σεισμικές έρευνες και αφού συνεργάστηκα με τους Αιγύπτιους. Το δεύτερο σημαντικό που πιστεύω έπραξα, είναι η εμπλοκή μου για να διακοπεί το συμβόλαιο που ήταν στα πρόθυρα να υπογράψει η κυβέρνηση Χριστόφια, με τη Shell.
Σε ένα μεγάλο συνέδριο στις ΗΠΑ, μίλησα πρώτα εγώ για τις προοπτικές να έρθουν στην Κύπρο εταιρείες να κάνουν έρευνες για υδρογονάνθρακες και βγήκε μετά στο βήμα ο Στέλιος Στυλιανού, Γενικός Διευθυντής της ΑΗΚ, και είπε ότι το καλύτερο είναι να υπογράψουμε με τη Shell «και μη νομίζετε ότι θα βρούμε υδρογονάνθρακες». Ναι, πέρασα πολλές δυσκολίες και συμπληγάδες…
Αποδείχτηκε ότι είχατε δίκιο, έτσι δεν είναι;
Ποιος το λέει; Αυτοί που με αξιοποιούν στον ελάχιστο δυνατό βαθμό; Ποτέ δεν αναγνωρίζουν την προσφορά κάποιου και είναι το χαρακτηριστικό των Κυπρίων η αχαριστία και ο φθόνος. Με τίμησαν σε πέντε χώρες κι εδώ με κάκισαν πολλές φορές…

Μπαίνει ζήτημα εξυπηρέτησης προσωπικών συμφερόντων;

Δεν θέλω να πιστεύω ότι υπάρχουν ζητήματα με μίζες και κλεψιές και προσωπικά συμφέροντα, τουλάχιστον σε αυτό το θέμα, αυτήν την εποχή. Πιστεύω ότι είναι μικρότητες λόγω του χαρακτήρα κάποιων ανθρώπων και δεν μπορώ να τις αποτρέψω. Πιστεύω με την παραίτησή μου έδωσα το έναυσμα τουλάχιστον να βελτιωθεί κάπως η κατάσταση κι αυτό ήταν το μήνυμα που ήθελα να δώσω στον Πρόεδρο.

Πώς μπορεί να βελτιωθεί η κατάσταση χωρίς να υπάρχουν οι κατάλληλοι άνθρωποι στις κατάλληλες θέσεις;
Εγώ έδωσα το μήνυμα του Προέδρου… έκαμα μια μελέτη, με πρότυπο την Statoil, κρατική, νορβηγική πολυεθνική εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου, που έχει εκτελεστικό συμβούλιο και όχι μη εκτελεστικό, όπως θέλουν τώρα να κάνουν εδώ.

Ποια η διαφορά των δύο;
Μπορεί και αποφασίζει το Δ. Συμβούλιο της Statoil ή της ΚΡΕΤΥΚ για το πώς θα προχωρήσει τα θέματα. Σε περίπτωση μη εκτελεστικού συμβουλίου, θα αποφασίζει η Κυβέρνηση και ο αρμόδιος υπουργός. Είναι καλύτερα να τοποθετήσουν ανθρώπους εμπειρογνώμονες στον τομέα τους, για να μπορούν να αποφασίζουν. Αν θα τοποθετήσουν Συμβούλιο που θα προέρχεται από πολιτικούς σχεδιασμούς και οι πολιτικοί θα λεν στους τεχνοκράτες τι να κάνουν, δεν θα κάνουν τίποτε. Θα δυσκολευτεί να δουλέψει αυτό το σχήμα, αφού θα αναγκαστούν να φέρνουν εμπειρογνώμονες από το εξωτερικό, που δεν αγαπούν και δεν ξέρουν την Κύπρο…
Πάμπλουτη η Κύπρος σε δέκα χρόνια
Πού μας βγάζει ο δρόμος των υδρογονανθράκων;

Έχουμε μεγάλα αποθέματα - με βάση τα σεισμικά δεδομένα και με υπολογισμούς για το νοτιοανατολικό μέρος της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κύπρου, έχουμε περίπου 60 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια. Ως μέγεθος σύγκρισης, σήμερα οι χώρες της Ε.Ε. κατέχουν 64,4 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια. Άρα λοιπόν είναι πολύ σημαντικό αυτό το φυσικό αέριο. Το τι χρειάζεται, είναι αγάπη γι' αυτήν τη χώρα και πατριωτισμός και σωστή διαχείριση.
Αν γίνει αυτή η σωστή διαχείριση, πού μας παίρνει ως Κύπρο;
Η Κύπρος μπορεί σε δέκα χρόνια πάνω-κάτω, να είναι πάμπλουτο νησί. Πρόκειται για κοιτάσματα φυσικού αερίου, αξίας 600 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αν κάνουμε κακοδιαχείριση, θα είναι 300 δισεκατομμύρια ευρώ. Και θα μας λάβουν πολύ σοβαρά υπόψη και στο πολιτικό θέμα και θα έχουμε καλύτερη διαβίωση.
Οι Τουρκοκύπριοι ζήτησαν… μερίδιο
Πώς βλέπετε τις αντιδράσεις της Τουρκίας και τις παρενοχλήσεις με πλοία της; Συμμερίζεσαι τους σχετικούς φόβους του Νίκου Ρολάνδη;

Νομίζω θα μείνει σε αυτά τα πλαίσια η αντίδραση της Τουρκίας. Κινδυνολογεί ο κ. Ρολάνδης. Απειλούσε και φόβιζε τον κόσμο και έλεγε στην τηλεόραση του ΡΙΚ, «άλλο κύριε Κασίνη να κάνεις σεισμικές έρευνες και άλλο να φέρεις γεωτρύπανο να τρυπήσεις». Κι όμως φέραμε γεωτρύπανο και τρυπήσαμε. Τώρα ο Ρολάνδης ό,τι και να πει, θα είναι χειρότερα από τον Ερντογάν. Η Τουρκία δεν είναι βλάκας να πραγματοποιήσει απειλές εναντίον της TOTAL, μιας εταιρείας 645 δισεκατομμυρίων και της EMI, μιας εταιρείας 470 εκατομμυρίων…
Για όνομα του Θεού! Πριν από ένα μήνα ήμουν στην Ιταλία, σε συνέδριο που οργανώνει η Ε.Ε. για να βρούμε τρόπους συνεργασίας και συνάντησα εκεί πολλούς Τουρκοκύπριους καθηγητές και άλλους, που μου είπαν να πάω στα κατεχόμενα να τους κάνω παρουσίαση. Τους είπα «ευχαρίστως να έρθω, όταν με καλέσετε να μελετήσουμε από κοινού, ολόκληρη την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και να πείσετε τους Τουρκοκύπριους πολιτικούς ότι πρέπει να δουλέψουμε ως Κύπρος».
Ο πρέσβης της Τουρκίας στην Ιταλία και πολλοί άλλοι ακαδημαϊκοί Τουρκοκύπριοι, μου είπαν να τους ανοίξουμε λογαριασμό και να τους βάζουμε ένα ποσοστό που τους αναλογεί, έτσι όπως λέει ο Ρολάνδης και ο Τσαρλς Έλληνας. Τους λέω, «αποκλείεται να κάνουμε κάτι τέτοιο, πριν λυθεί το Κυπριακό - αφού δεν μας αναγνωρίζετε ως κράτος, με ποιους θα κάνουμε συμφωνίες;». Τους είπα ότι εμείς χάσαμε τη Ζώδια και δεν μπορούμε να χάσουμε τίποτε άλλο, αλλά με αξιοπρέπεια διεκδικούμε αυτά που μας δίνει το διεθνές δίκαιο και η έννομη τάξη.
Μετά τη λύση είναι δυνατόν να γίνει αυτό;
Οπωσδήποτε. Η Τουρκία έχει να ωφεληθεί τα μάλα από αυτό το θέμα. Είναι κοντά η Κύπρος, μπορεί να παίρνει φυσικό αέριο σε καλύτερες τιμές απ' ό,τι παίρνει σήμερα, αλλά πρέπει να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία.
Στη βόρεια θάλασσα της Κερύνειας υπάρχει νομίζετε κάτι αξιόλογο σε ό,τι αφορά υδρογονάνθρακες;

Γι’ αυτό είπα στους Τουρκοκύπριους να με καλέσουν, να δούμε τι υπάρχει. Δεν μελέτησαν το θέμα, ούτε εμείς ερευνήσαμε σε βάθος και δεν έγιναν ουσιαστικά, σεισμικές έρευνες, εκεί. Έρευνες, μπορεί να κάνουν τώρα οι Τούρκοι, με το πλοίο που αγόρασαν από τη Νορβηγία. Κατά πόσον θα δημιουργήσουν και πλατφόρμα παραγωγής… δεν είναι εύκολο. Θα διαφανεί στο μέλλον.

Αν δεν έχεις τον Θεό μέσα σου…
Πώς επηρέασε την οικογενειακή σας ζωή, η απαιτητική επαγγελματική σας απασχόληση;
Πολύ… Ευτυχώς έχω μια σύζυγο και τρία παιδιά με πολλή αγάπη και κατανόηση... Είναι μια ήρεμη και καλή οικογένεια. Υπήρχαν και υπάρχουν μέρες που μπορεί να πηγαίνω σπίτι και να μη μιλώ σε κανέναν... Ζω στον κόσμο μου… στα θέματα και τις μελέτες μου… Η σύζυγός μου Κίκα Κασίνη είναι βοηθός διευθύντρια στη Σχολή Τυφλών. Ο μεγάλος μου γιος ο Χρίστος, 23 χρονών, τέλειωσε το πρώτο πτυχίο του στη Χημική Μηχανική στο UCL του Λονδίνου και τώρα θα πάει για μεταπτυχιακό στο Τέξας.
Η κόρη μου Ραφαέλα, 20 χρονών, τέλειωσε τον πρώτο χρόνο της στη Νομική στο Λονδίνο και ο 17χρονος Ορέστης θα φοιτήσει στην εβδόμη τάξη της Αγγλικής Σχολής. Με βασάνισε πραγματικά η εμπλοκή μου στη δουλειά μου, οι πολλές ώρες εργασίας κάθε μέρα… στα 53 μου έκανα εγχείρηση ανοικτής καρδιάς…. Ναι, είχε πολύ κόστος η εμμονή μου με τα θέματα αυτά… πέρασα δύσκολες εποχές που δεν με πίστευαν και με ονόμαζαν ρομαντικό… αλλά είχα τον Θεό μέσα μου και με ηρεμούσε.
Ναι, πιστεύω ότι δεν μπορείς να κάνεις πολλά, αν δεν έχεις τον Θεό μέσα σου… Δεν μπορείς να αντέξεις πεντέμισι μήνες πειθαρχική έρευνα γελοιοποίησης - θυμάστε ότι επί υπουργίας Πραξούλας Αντωνιάδου αποφάσισε το Υπουργικό να μου κάνουν πειθαρχική έρευνα, που κράτησε πεντέμισι μήνες, για να δουν αν υπήρχε φυσικό αέριο. Αν υπήρχε, να πουν ότι το έβγαλαν εκείνοι, όπως κι έγινε. Αν δεν υπήρχε, όπως μου δήλωσε τότε και ο Πρόεδρος Χριστόφιας, «να σε σπρώξουμε κάτω από την πλατφόρμα να πνιγείς»...
- See more at: http://www.sigmalive.com/news/local/58761#sthash.6397VoPE.UKqZPjQD.dpuf

Link to article: http://www.sigmalive.com/news/local/58761


«Σύντομα ενεργειακός κόμβος η Ελλάδα» | Kathimerini


«Σύντομα ενεργειακός κόμβος η Ελλάδα»
«Στόχος της κυβέρνησης είναι, η Ελλάδα να καταστεί ενεργειακός κόμβος» δήλωσε ο υπουργός Περιβάλλοντος Γιάννης Μανιάτης, κατά την επίσκεψή του στα Χανιά, αναφερόμενος παράλληλα στις βήματα που έχουν γίνει για αξιοποίηση των υδρογονανθράκων.

Την πεποίθηση ότι η Ελλάδα πολύ σύντομα θα καταστεί ενεργειακός κόμβος στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και την Ευρώπη εξέφρασε ο υπουργός Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Γιάννης Μανιάτης που σήμερα επισκέφθηκε τα Χανιά.

Ο κ. Μανιάτης αναφέρθηκε στα βήματα που έχουν γίνει μέχρι σήμερα για αξιοποίηση των υδρογονανθράκων, στα οφέλη που θα προκύψουν για την χώρα και τις τοπικές κοινωνίες αλλά και για την αναβάθμιση του ρόλου της Ελλάδας στην ευρύτερη περιοχή.

Παράλληλα αναφέρθηκε στις νομοθετικές πρωτοβουλίες που θα υλοποιήσει άμεσα η κυβέρνηση στο πλαίσιο της αξιοποίησης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.

Όπως είπε, «μέσα στον Σεπτέμβριο το αργότερο αρχές Οκτωβρίου θα κατατεθούν στη Βουλή των Ελλήνων για επικύρωση τρεις συμβάσεις με τους αναδόχους σε Πατραϊκό, Κατάκωλο και Ιωάννινα».

Επίσης μέσα στον Οκτώβριο, θα κατατεθεί για ψήφιση στη Βουλή νόμος που θα υιοθετεί τη νέα αυστηρότερη περιβαλλοντικά οδηγία της ευρωπαϊκής Ένωσης για τις γεωτρήσεις στη θάλασσα «γιατί δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να διακινδυνεύσουμε οποιοδήποτε ατύχημα από τις έρευνες υδρογονανθράκων» τόνισε ο υπουργός.

Από τα Χανιά ο κ. Μανιάτης, απάντησε και σε όσους κατά καιρούς εκφράζουν φόβους ότι τα έσοδα της χώρας από την αξιοποίηση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων θα πάνε στους δανειστές.
Με απόφαση της Βουλής όλα τα έσοδα από τις έρευνες υδρογονανθράκων-ως χρήματα του ελληνικού λαού- δεν θα πάνε γενικά στον κρατικό προϋπολογισμό, και αυτό που φοβούνται πολλοί, στους δανειστές, αλλά θα δημιουργηθεί ταμείο κοινωνικής αλληλεγγύης γενεών, ένας κουμπαράς δηλαδή όπου θα καταλήγουν όλα τα έσοδα. Στόχος θα είναι με αυτά τα χρήματα να γίνεται η χρηματοδότηση και στήριξη της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας και ένα μικρότερο μέρος του θα στηρίζει τις προπτυχιακές και μεταπτυχιακές έρευνες και όλα τα ερευνητικά προγράμματα που κάνουν τα ελληνικά πανεπιστήμια και Έλληνες επιστήμονες σε ζητήματα αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου της χώρας»

Παράλληλα αναφέρθηκε στις θέσεις εργασίας που μπορούν να δημιουργηθούν από τις γεωτρήσεις που θα γίνουν λέγοντας χαρακτηριστικά:

«Μια γεώτρηση σε μια θαλάσσια περιοχή, στην ευρύτερη χερσαία περιοχή δημιουργεί περίπου 1000 νέες θέσεις εργασίας άμεσα και έμμεσα απασχολουμένων».

Από τα Χανιά ο κ. Μανιάτης εμφανίστηκε αισιόδοξος και για τα αποτελέσματα των ερευνών που γίνονται στα νότια της Κρήτης.

«Στα νότια της Κρήτης εκτιμώ ότι σε περίπου 4 -5 μήνες θα υπάρχει μια πλήρης εικόνα από την εταιρεία που πραγματοποιεί τις έρευνες για το τι κρύβουν τα έγκατα της θάλασσας».

Παράλληλα αναφέρθηκε και στο παγκόσμιο συνέδριο που το Νοέμβριο θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα από την Αμερικανική Ένωση Γεωφυσικών - Γεωλόγων.

Πρόκειται όπως είπε για την μεγαλύτερη παγκόσμια ένωση που απασχολείται με έρευνες υδρογονανθράκων με 38000 μέλη από 120 χώρες, που θα οργανώσει το συνέδριο της για την Μεσόγειο - Κασπία, - Μαύρη Θάλασσα, Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη.

Πολύ σημαντικό χαρακτήρισε το γεγονός ότι αυτό που εδώ και περίπου 3 χρόνια έχει βάλει ως στόχο η Ελλάδα την στενή συνεργασία στα ζητήματα των υδρογονανθράκων μεταξύ Κύπρου - Ελλάδας - Ισραήλ «παίρνει σάρκα και οστά».

Την ερχόμενη Τετάρτη και Πέμπτη θα επισκεφθεί και επίσημα την Κύπρο όπου θα έχει τριμερή συνάντηση των υπουργών Ενέργειας Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ ενώ θα υπογραφεί και μνημόνιο συνεργασίας ώστε να υπάρχουν συνέργειες σε αυτό τον τομέα»

Τέλος, αναφέρθηκε σε ένα ακόμα σημαντικό έργο κοινού ενδιαφέροντος όπως το χαρακτήρισε, «το ηλεκτρικό καλώδιο που θα συνδέει το Ισραήλ την Κύπρο την Κρήτη και από εκεί την ηπειρωτική Ελλάδα και για το οποίο θα υπογραφεί κοινή δήλωση μεταξύ των υπουργών Ελλάδας Κύπρου και Ισραήλ».

Πηγή:
 AΠE-MΠΕ

Link toarticle: http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_03/08/2013_512609

Wednesday, July 31, 2013

Former energy chief submits resignation | Cyprus Mail

Former energy chief submits resignation

Former energy chief submits resignation
By Stefanos Evripidou
FORMER ENERGY chief Solon Kassinis last night handed in his resignation to the President as executive vice-chairman of the Cyprus National Hydrocarbons Company (CNHC), departing with a warning shot that others would follow him out the door.
Kassinis was invited to a 6pm meeting at the Presidential Palace by President Nicos Anastasiades after threatening to quit last week.
Speaking after a 50-minute meeting with Anastasiades, Kassinis told reporters that the president thanked him for his contribution to the energy sector and “understood” that he was right about a Norwegian study which highlights the need to reorganise the CNHC.
Kassinis said he would not stand in the government’s way regarding its energy plans and so insisted on submitting his resignation. It was not clear last night whether the president accepted his resignation.
He also warned that his colleagues in the CNHC would follow suit.
“I am aware that the non-executives have already or plan on submitting their resignations to the minister and that my colleague Stavros Stavrou, another executive vice-chairman, will also do so.”
According to sources, the outspoken official feels snubbed at being left out of a team appointed earlier this month by cabinet to negotiate with Noble Energy and other companies on the earliest possible supply of natural gas from offshore block 12 and the construction of an LNG plant as soon as possible.
The same sources said a number of directors at CNHC feel sidelined and are concerned about the company’s future, after the energy ministry stripped it of some of its key powers, and has let it operate on a shoestring budget.
The ministry continues to sit on a Norwegian law firm’s study into the energy sector which recommends that CNHC and the Natural Gas Public Company (DEFA) be merged and moreover that CNHC should be the ‘command vehicle’ for the LNG project in Cyprus.

Tuesday, July 30, 2013

Στην Πέτρα του Ρωμιού κρύβεται αμύθητος πλούτος | Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ

Τρίτη, 30/07/2013
Στην Πέτρα του Ρωμιού κρύβεται αμύθητος πλούτος

27/09/2010 | Του Άδωνη Παλληκαρίδη

Πολύ μεγαλύτερο κοίτασμα πετρελαίου και φυσικού αερίου έχουν εντοπίσει ξένοι ερευνητές στην ΑΟΖ Κύπρου, ανοικτά της Πέτρας του Ρωμιού προς τη Λεμεσό. Δοφυφορικές φωτογραφίες και αποτελέσματα των σεισμογραφικών ερευνών του γαλλικού συμβουλευτικού οίκου Beicip-Franlab, ο οποίος επεξεργάζεται τα δεδομένα που έχει συγκεντρώσει από τις θαλάσσιες έρευνες στην ΑΟΖ της Κύπρου η νορβηγική εταιρεία Petroleum Geo-Services, καταδεικνύουν ότι η θαλάσσια περιοχή μεταξύ της Πάφου και της Λεμεσού είναι άλλη μια πολύ πιθανή δεξαμενή πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Ο χάρτης των κοιτασμάτων στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, σύμφωνα με τους μελετητές της αμερικανικής Noble Energy, τώρα σχηματίζεται και ενδέχεται η περιοχή να κρύβει στα έγκατά της πολύ μεγαλύτερες ποσότητες υδρογοναθράκων απ' ό,τι στην αρχή διαφάνηκε. Μπορεί, επισημαίνουν οι ειδικοί, να υπάρχουν πετρέλαια που να συντηρήσουν όχι μόνο την Κύπρο και το Ισραήλ, αλλά και την ίδια την Ευρώπη για πολλές δεκαετίες.
Ταρακουνήθηκαν οι Τούρκοι
Στα ανώτερα δώματα της τουρκικής διπλωματίας, σύμφωνα με ξένη διπλωματική πηγή, υπάρχει μεγάλος προβληματισμός για την ακολουθούμενη μέχρι σήμερα πολιτική της Άγκυρας στο Κυπριακό.
Οι Αττίλες βυσσοδομούν γιατί η πατημένη στο λαιμό Κύπρος από τις δυνάμεις κατοχής έχει το θράσος να προσπαθεί να εξορύξει τα πετρέλαιά της, αλλάζοντας τους οικονομικούς συσχετισμούς στην περιοχή. Μια Κύπρος με πετρέλαια δεν μπορεί να είναι αδιάφορη για την Ευρώπη και να εγκαταλειφθεί στο έλεος της Τουρκίας. Αυτό και μόνο ακυρώνει τον επεκτατικό της στόχο. Ίσως δε να ήταν ο από μηχανής θεός που περιμέναμε όλοι.
Η πολιτική της προώθησης των δύο κρατών θέτει την Άγκυρα εκτός διεκδίκησης κοιτασμάτων που βρίσκονται στην κυπριακή ΑΟΖ. Κατά έναν παράξενο τρόπο όλα τα κοιτάσματα και τα πιθανά κοιτάσματα που έχουν μέχρι στιγμής εντοπιστεί, βρίσκονται σε θαλάσσια περιοχή που ακόμη και με τη διχοτόμηση ως λύση εμπίπτει στην ελληνική πολιτεία. Η μετατόπιση της πολιτικής της Άγκυρας επί του θέματος διεφάνη στις απευθείας συνομιλίες όταν η τουρκοκυπριακή πλευρά επέμενε πεισματικά ότι τα κοιτάσματα υδρογοναθράκων πρέπει να δοθούν στον τομέα ευθύνης του ομόσπονδου κράτους. Με τη θεωρία της ίσης αριθμητικής εκπροσώπησης στα όργανα του ομοσπονδιακού κράτους θεωρείται βέβαιο ότι το συνιστών τουρκοκυπριακό κράτος θα διεκδικήσει το 50% του υποθαλάσσιου πλούτου. Θα έπρεπε να προσπαθήσουμε να συμφωνήσουμε με τους Τουρκοκυπρίους συμπατριώτες μας, δηλώνει ο Νίκος Ρολάνδης, ώστε η Τουρκία να μην έχει έρεισμα στα πετρέλαια. Πώς θα συμφωνήσεις, όμως, με τους εγκάθετους της κατοχής όταν ποδηγετούνται από τον εισβολέα και έκαναν ό,τι έκαναν για να καταστρέψουν τη χώρα μας και να την υποδουλώσουν στην Τουρκία;
Πολύ πιθανόν η τουρκοκυπριακή κοινότητα των 80 σήμερα χιλιάδων ανθρώπων (οι υπόλοιποι είναι έποικοι και στρατός κατοχής) να προβάλει και αιτιάσεις για τη διαχείριση της όλης εργασίας ανόρυξης, ζητώντας να δοθεί ρόλος ασφαλείας στην εγγυήτρια Τουρκία. Ήτοι, και ο πλούτος στα νοτιοδυτικά περιπίπτει με τεχνάσματα στη δικαιοδοσία της Τουρκίας.
Πώς βρέθηκαν τα πετρέλαια στον τόπο μας
Επιστημονικές γεωλογικές έρευνες μάς κατατοπίζουν τι συνέβη στη μεσογειακή λεκάνη πριν από 6 εκατομμύρια χρόνια και γιατί η περιοχή της βορειοδυτικής Κύπρου έχει λίμνες πετρελαίου και φυσικού αερίου. Μετά από σεισμική δράση, το υπέδαφος στο στενό του Γιβραλτάρ ανυψώθηκε και έκλεισε την είσοδο των νερών του Ατλαντικού Ωκεανού. Η Μεσόγειος έγινε τότε κλειστή θάλασσα και μέσα σε 1000 χρόνια στράγγισε από την εξάτμιση που της προκαλούσε ο μεσογειακός ήλιος. Ανάμεσα στις παλιές ακτές της Ευρώπης και της Αφρικής έμειναν για κάποιες εκατοντάδες χρόνια ρηχές λιμνοθάλασσες και σωροί από αλάτι.
Φύτρωσαν οι πεδιάδες
Οι ποταμοί της Ευρώπης και της Αφρικής μετέφεραν μαλακά ιζήματα από τις κορυφές των βουνών και οι πεδιάδες που δημιουργήθηκαν φύτρωσαν. Τεράστια δάση κάλυψαν τη μεσογειακή λεκάνη, εκεί που το αλάτι κρύφτηκε εκατοντάδες μέτρα κάτω από τα ιζήματα. Αυτός είναι κι ο λόγος που σε πεδιάδες της Κύπρου οι γεωτρήσεις βγάζουν νερό με βόριο από τα υπολείμματα του αρχαίου αλατιού, τότε που το νησί μας ήταν βυθός του Τηθέως Ωκεανού. Με τις πλημμύρες κάποια δάση σκεπάστηκαν και οι χημικές αντιδράσεις έδωσαν πετρέλαιο και φυσικό αέριο, που είναι καλά κρυμμένο και φυλακισμένο σε βάθος χιλιομέτρων.
Ευλογημένη η θάλασσά μας
Η γη μας ευλογήθηκε από τον Δημιουργό να είναι από τις τελευταίες που θα διαθέτουν πετρέλαια, μετά την εξάντληση του μαύρου χρυσού σε πολλές περιοχές του κόσμου. Ήδη, σε άκρως απόρρητες εκθέσεις που βρίσκονται στη διάθεση της Κυβέρνησης της Κύπρου, του Ισραήλ και άλλων γειτονικών χωρών, η περιοχή μας αναφέρεται ως θάλασσα υδρογονανθράκων. Τα οικόπεδα 11 και 12 της θαλάσσιας οικονομικής ζώνης της Κύπρου στέκουν κυριολεκτικά πάνω στο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, που είναι η εξαερωμένη μορφή του.
Η Πέτρα του Ρωμιού και η Αφροδίτη
Η Πέτρα του Ρωμιού είναι κομμάτι του βυθού που ξεπετάχτηκε από τα έγκατα του Τηθέως Ωκεανού, όταν η ευρασιατική πλάκα του φλοιού συμπιέστηκε με την αφρικανική πλάκα. Μέσα από το παλιρροϊκό κύμα που δημιουργήθηκε οι αρχαίοι «είδαν» τη θεά της ομορφιάς και της γονιμόητας, την Αφροδίτη, να βγαίνει μέσα από τα κύματα. Τέλεια εικόνα βγαλμένη από την πλούσια ελληνική φαντασία.
Αυτό το κομμάτι της θάλασσάς μας παρενοχλεί η Τουρκία. Τα πολεμικά της έφτασαν 13 ναυτικά μίλια από τον Ακάμα σε μια επίδειξη δύναμης ότι μπορεί να παρέμβει σε κάθε θαλάσσια δραστηριότητα της Κύπρου. Η οριοθέτηση της ΑΟΖ ορίζεται βέβαια από διεθνείς κανόνες, το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, αλλά το κράτος-τρομοκράτης στην περιοχή μας δεν το υπέγραψε και ενεργεί κατά το δοκούν. Χάραξε χάρτες και διχοτόμησε το FIR της χώρας μας και την ΑΟΖ. Κατέκτησε μέρος της αιγιαλίτιδας ζώνης και έθεσε αδρείκελα στα κατεχόμενα για να διεκδικούν γην και ύδωρ από την πατρίδα.
Συμφωνίες με άλλες χώρες
Βάσει του Δικαίου της Θαλάσσης και τις Διεθνείς Συνθήκες, η ΑΟΖ Κύπρου περιλαμβάνει μια εκτεταμένη περιοχή και εφάπτεται με την ΑΟΖ της Ελλάδας. Η αντίστοιχη ΑΟΖ της Τουρκίας περιορίζεται, όπως παρουσιάζεται και στο χάρτη.
Η Κύπρος έχει ήδη προχωρήσει σε συμφωνημένη οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Αίγυπτο και έχει συνάψει κατ' αρχήν συμφωνίες με το Λίβανο και το Ισραήλ. Ήδη ο υπουργός Οικονομίας και Εμπορίου του Λιβάνου, μετά από συνάντησή του με τους υπουργούς Οικονομικών και Εμπορίου της Κύπρου, δεσμεύτηκε να προωθήσει την κύρωση της συμφωνίας οριοθέτησης από τη Βουλή του Λιβάνου. Η λιβανική κυβέρνηση ενέκρινε οριστικά τη συμφωνία και την απέστειλε στη Βουλή για κύρωση, κάτι που αναμένεται να γίνει σύντομα. Αυτό θα είναι μια πολύ σημαντική εξέλιξη που θα λύσει τα χέρια της χώρας μας να υπογράψει και με το Ισραήλ, που επικαλείται προς το παρόν δικά του τεχνικά κωλύματα. Το Ισραήλ συμφωνεί επί της αρχής του μέσου διαχωρισμού και έχει πάρει την πολιτική απόφαση για συμφωνία με την Κύπρο. Το θέμα άλλωστε θεωρείται λυμένο, αφού η δημοσιοποίηση των χαρτών από κυπριακής πλευράς δεν προκάλεσε την αντίδραση του Ισραήλ και έγινε αποδεκτός ο διαχωρισμός των θαλάσσιων οικοπέδων της Κύπρου, πολύ κοντά σε κοίτασμα φυσικού αερίου του Ισραήλ.
Για πληροφόρηση των αναγνωστών μας, εξηγούμε: Τα χωρικά ύδατα είναι απόλυτης εθνικής κυριαρχίας. Στην ΑΟΖ τα νερά είναι διεθνή, αλλά τα κοιτάσματα στο βυθό της θάλασσας ανήκουν στην παράκτια χώρα. Η Κύπρος έχει 12 ναυτικά μίλια χωρικά ύδατα ή αιγιαλίτιδα ζώνη όπως αλλιώς ονομάζονται, και στη συνέχεια υπάρχει η ΑΟΖ, η οικονομική ζώνη που έχει εκμεταλλεύσιμο υπέδαφος. Η κυπριακή ΑΟΖ είναι ευρύτατη και εκτείνεται περιμετρικά της χώρας μας. Προς την Ελλάδα φτάνει μέχρι το Καστελόριζο. Με την Αίγυπτο έχει διαχωριστεί, όπως φαίνεται στο χάρτη, και με το Ισραήλ και το Λίβανο έχει συμφωνηθεί, μένει όμως η κύρωσή της με νόμο. Εκκρεμεί ο διαχωρισμός με τη Συρία και την Τουρκία, κομμάτι δύσκολο να γίνει αυτό με τον εισβολέα και το πρόσφατο φερέφωνό του.
Τι είναι η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη
Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) είναι μία νέα ζώνη θαλάσσιας δικαιοδοσίας και δικαιωμάτων των παράκτιων κρατών, με τεράστιο εύρος που περιλαμβάνει τα ύδατα, το βυθό και το υπέδαφος της περιοχής της, και αρχίζει μετά το τέλος της αιγιαλίτιδας ζώνης. Ο νέος αυτός θεσμός αποτελεί τη σημαντικότερη και επαναστατικότερη καινοτομία του νέου δικαίου της θάλασσας.
Κάθε παράκτιο κράτος έχει δικαίωμα να ορίσει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) εύρους μέχρι και 200 μιλίων.
Σύμφωνα με τον Θ. Καρυώτη, Καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ, η ΑΟΖ, αντίθετα από την υφαλοκρηπίδα, δεν ανήκει στο παράκτιο κράτος ipso jure (αυτοδικαίως), αλλά πρέπει σαφώς να υιοθετηθεί από το παράκτιο κράτος. Εάν δεν συμβεί κάτι τέτοιο, η ΑΟΖ απλώς δεν υφίσταται. Η θαλάσσια περιοχή που δεν θα υιοθετηθεί ως ΑΟΖ, παραμένει νομικώς σαν μέρος της ανοικτής θάλασσας. Συνεχίζει ότι κανένα κράτος ή ομάδα κρατών δεν έχει το δικαίωμα να ισχυρισθεί ότι κάποιο παράκτιο κράτος δεν μπορεί να υιοθετήσει τη δική του ΑΟΖ. Η Τουρκία -που τρέμει τη Ρωσία- έχει οριοθετήσει τη δική της ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα με βάση την αρχή της μέσης γραμμής και έχει αποδεκτεί, με εκδήλωση διεθνούς συμπεριφοράς, τον κανόνα. Αυτό και μόνο είναι ισχυρό όπλο στα χέρια της Κύπρου γιατί αποτελεί προηγούμενο, που μπορεί να ισχύσει και στις θάλασσές μας σε περίπτωση τουρκικής αμφισβήτησης.
Με βάση την ίδια αρχή και δεδομένου ότι τα κατοικημένα νησιά έχουν αναμφισβήτητο δικαίωμα ΑΟΖ, η ύπαρξη του Καστελόριζου εξασφαλίζει την επαφή τής (υπό οριοθέτηση) ελληνικής ΑΟΖ με την κυπριακή, γεγονός που περιορίζει σημαντικά την τουρκική ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο.
Γιατί επιλέχθηκε η «Noble Energy»
Δεν είναι τυχαίο ότι η έρευνα και η εκμετάλλευση των τεράστιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη θαλάσσια περιοχή του Ισραήλ έχει ανατεθεί στην αμερικανική εταιρεία Noble Energy με έδρα το Χιούστον, η οποία είναι στενά συνδεδεμένη με εβραϊκά συμφέροντα. Η Κύπρος επέλεξε την ίδια εταιρεία, δίνοντάς της τα δικαιώματα στο «Οικόπεδο 12» στο όριο της κυπριακής ΑΟΖ.
Η αμερικανική Γεωλογική Επιθεώρηση (US Geological Survey) υπολόγισε ότι η Λεκάνη Λεβάντ - Ανατολικής Μεσογείου (Levant Basin) κρύβει περισσότερα από 122 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου, το μεγαλύτερο ίσως απόθεμα ενεργειακών πόρων στον κόσμο.
Το μικρότερο από τα δύο κοιτάσματα, το «Ταμάρ», με 8,4 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια αερίου, μπορεί, σύμφωνα με αναλυτές της HIS Global Insight του Λονδίνου, να καλύψει τις ενεργειακές ανάγκες του Ισραήλ, τουλάχιστον μέχρι το 2025. Το κοίτασμα «Λεβιάθαν», με αποθέματα 16 τρισεκατομμυρίων κυβικών ποδιών αερίου, όχι μόνο θα εξασφάλιζε ενεργειακή αυτάρκεια στο Ισραήλ, αλλά θα το μετέτρεπε και σε χώρα εξαγωγής ενέργειας. Το «Λεβιάθαν» εντοπίζεται σε απόσταση 130 χμ. από τη Χάιφα, σε κοντινή απόσταση από τα κυπριακά χωρικά ύδατα.
Κύπρος και Ισραήλ βρίσκονται πολύ κοντά στην υπογραφή συμφωνίας οριοθέτησης της ΑΟΖ. Αν αυτό γίνει, θα είναι τεράστια επιτυχία που σχεδόν ακυρώνει τα αποτελέσματα της εισβολής στη θάλασσα. Η συμφωνία αυτή κατοχυρώνει για το Τελ Αβίβ τα δικά του κοιτάσματα αλλά και την Κύπρο, που δεν θα έχει πια καμιά διεθνή αμφισβήτηση για τις κινήσεις της.
Τουρκικές παρεμβάσεις στο Λίβανο
Το γεγονός ότι ο Λίβανος έχει υπαναχωρήσει και κωλυσιεργεί, προκειμένου να επικυρωθεί από το Κοινοβούλιό του η συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ με την Κύπρο, αποδίδεται -σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές- και στις παρεμβάσεις της Τουρκίας. Εξάλλου, σε τουρκική παρέμβαση οφείλεται η έλλειψη προόδου στις ελληνο-αιγυπτιακές συνομιλίες για καθορισμό της ΑΟΖ, καθώς η Τουρκία απαιτεί να εξαιρεθεί από μια τέτοια οριοθέτηση το Καστελόριζο και να περάσει υπό τουρκική, πλέον, δικαιοδοσία ένα μεγάλο και σημαντικό τμήμα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ
.


SOURCE

Woodside's Leviathan deal on verge of collapse | Globes

Woodside's Leviathan deal on verge of collapse

The Australian media reports that Leviathan's partners are planning a pipeline to Turkey rather than an LNG plant.

28 July 13 18:46, Amiram Barkat
The huge deal in which Australia's Woodside Petroleum Ltd. (ASX: WPL) is due to acquire 30% of the rights to the Leviathan gas reservoir for $1.25 billion is close to collapse. Woodside, Australia's largest gas exploration company, signed a memorandum of understanding with Noble Energy Inc.(NYSE: NBL), Delek Group Ltd. (TASE: DLEKG), and Ratio Oil Exploration (1992) LP (TASE:RATI.L) in December 2012. Under the memorandum, Woodside would make a $696 million down payment at the signing of the deal, which was scheduled for February, but has been frozen until the Israeli government decides on its gas export policy.
Implementation of the government decision on gas exports has been delayed until the High Court of Justice rules on a petition filed against the government by MKs, headed by Labor Party chairwoman MK Shelly Yachimovich and MKs Reuven Rivlin (Likud). Now another factor has emerged which might torpedo a deal: the Australian media reports that Leviathan's partners have changed their export plans for Leviathan from building a liquefied natural gas (LNG) plant to building a pipeline to neighboring countries, apparently Turkey.
Woodside's motive for the Leviathan deal was to build an LNG plant at a cost of $10 billion or more, and to market the product to its customers in China and other Far Eastern countries. But Noble Energy CEO Charles Davidson told analysts on Friday that the company had changed its priorities and "our thinking right now is the Leviathan is going to be a combination of an LNG export as well as domestic sales and we are continuing to move those plans forward."
Noble Energy is considered Woodside's main partner in the Leviathan deal, and Delek has not concealed its disappointment over the terms agreed with Woodside.
Published by Globes [online], Israel business news - www.globes-online.com - on July 28, 2013
© Copyright of Globes Publisher Itonut (1983) Ltd. 2013


Link to article: http://www.globes.co.il/serveen/globes/docview.asp?did=1000866170&fid=1725

Islamist Turkey could destabilize region in quest for natural gas reserves | WolrdTribune.com

Tuesday, July 30th, 2013 | Posted by WorldTribune.com

WASHINGTON — The United States must increase vigilance over Turkey amid the development of energy resources in the eastern Mediterranean, a report said.

The American Enterprise Institute asserted that Turkey could use its huge military to destabilize the eastern Mediterranean in the competition for natural gas reserves.

Turkey is said to have the strongest navy in the region.

The institute cited Turkish threats to use its Navy to resolve disputes, particularly with the Republic of Cyprus.

Thursday, July 25, 2013

A Look Ahead: the Evolving Eastern Mediterranean Natural Gas Industry | Natural Gas Europe

July 23rd, 2013 12:05am

Natural Gas Europe was pleased to interview Gina Cohen to discuss the situation as it evolves in the Eastern Mediterranean natural gas sector and the potential export routes.
“One should exploit its own resources and also trade them in order to make the best out of them for the long-term”
How has energy cooperation evolved between Israel and Cyprus both at a corporate and inter-state level?  What are the challenges ahead?
Having both countries discovering significant amounts of gas is certainly an amazing development and advantage for them. Natural gas is an ideal energy commodity that has distinct advantages compared to coal and nuclear energy which is certainly not appreciated especially after the Fukushima accident.  Gas is the best thing possible for power generation in our age.
Having said that, the discoveries by Israel should be coupled with cooperation between neighbors since quantities are large but not enough to do it on our own.
I estimate that Cyprus should look into exporting all of its gas to world markets, based upon the fact that it is a small country – there are economies of scale in place in that aspect because the more you export the more you decrease your costs and increase supply to the markets, thus the more potential buyers you have in order to make your project a success.   
The Asian markets in particular will appreciate such move, since they are also the largest buyers in the future as demand grows there, whereas in Europe its stabilized.
Israel and Cyprus should cooperate. Nevertheless, on one hand Cyprus wants to export to the EU in order to have the backing of Brussels but prices in Europe are much lower than in Asia and on the other hand Israel is very much security conscious and would like to have an export installation in its land
There is room for discussion amongst the two countries how they will accommodate their future partnership.
The Tamar and Leviathan discoveries are estimated to be quite large.  Are quantities sufficient enough to secure the long-term energy security of Isarel and satisfy its export strategy?
There are around 920 bcm out of which the government would like 400 bcm to be used in the future for the needs of the local market. I believe that an open market is preferable and we should and could export more.
The quantities are sufficient and there are further discoveries and other sectors offshore to be explored such as one off the coast of Gaza around 35 miles from Israel. By taking into account all of this, the domestic needs can be safeguarded for around 35-40 years ahead and be able also to supply either the Asian markets or to have an export route towards Jordan and the Palestinian side which require rather small amounts of gas for their needs. One should exploit its own resources and also trade them in order to make the best out of them for the long-term.
Continuing from the previous question, what is your estimation regarding the likely export route of Israeli gas - would that be an LNG platform towards European and international markets or towards the Middle East and in countries such as Jordan?
There a few options available, which are the pipeline routes and the LNG terminal.  
There is already a pipeline from Egypt to Israel which can have a reversed flow with an investment not exceeding $150 million. Another pipeline route is the one towards Turkey, although that is a complicated story because under the maritime Law of 1982 the Cypriot and Lebanese Exclusive Economic Zones are to be crossed and that implies that these countries should also permit upon that, which I find extremely difficult to happen. Moreover having a pipeline to Turkey makes Israel dependent and that is a disadvantage.
Another route could be a pipeline to Greece, but then again costs associated are great, due to the distance and the sea depth.  Simply a pipeline to the EU seems far-fetched at the moment.
In my view a pipeline which already exists and operates for years such as the Egyptian-Israeli one, I have already mentioned and additional small pipelines to Jordan through the Dead Sea are can be achieved with little cost and in a small period.
Regarding the LNG infrastructure there two versions available for planning. One is to construct one in the Mediterranean shores, close to the offshore fields, which has the advantage of being more economical in terms of transportation from production to exporting. Another alternative is to have it close to the Eilat area in the South of the country in the Red Sea. Although it will be initially costlier since gas will need to be travelled through an additional pipeline, it has the advantage of being after the Suez Channel, thus much closer and cheaper on its way for the growing markets in East Asia. Also the Eilat region has necessary capacity to host such project.
Lastly the option of a joint LNG project with Cyprus is available where a suitable location has been already found. In such case Israel hesitates to abandon control due the security concerns I mentioned earlier. In overall LNG plans have another disadvantage and that is the investment one should make not only in the initial construction but also in the hiring and training of  significant manpower, as long as, the installation is operating.
Would your company be interested in forming joint ventures for oil and gas explorations with Greek companies, including schemes for pipeline projects (i.e. East. Med. pipeline) or LNG terminals to supply the Balkan markets as well?
Most certainly I am sure the Israelis are very keen to expand cooperation, to gain and give knowledge and invest. There is a lot of activity in that field, in a preliminary level, since attention is concentrated in drafting a conclusive plan for the newly founded gas of our own, as it was mentioned in our discussion. Most energy companies in Israel have made plans though for regional expansion and already 5-6 of those are interested for Cyprus especially, while others are looking into Greece as well, where there may be potential natural gas reserves of importance reserves off the coast of Southern Crete for example. The Israelis know the locale and want really to cooperate with their neighbors. 
Gina Cohen is Consultant to the natural gas industry in Israel and she has been involved in projects spanning the full gas chain: from exploration and development; to involvement in the enactment of the country’s Gas related laws from the first Gas Law in 2002 and up to the Petroleum Profit Taxation Law in 2011; to GSPA negotiations (both as buyer & seller); to regulatory and permitting aspects for the establishment of the natural gas facilities either onshore or offshore; to projects relating to the establishment of natural gas generated power station and other issues.
Gina Cohen lectures at the Technion University’s Graduate program for Petroleum Engineers and is the author of the Hebrew-English energy lexicon (www.hebrewenergy.com)

Link to article: http://www.naturalgaseurope.com/gina-cohen-east-med-israel-cyprus